ROB-Earth
I'm a bad boy with good manners. Dancer. Defeated writer. Wannabe photographer. Frustrated rapper. CPA soon. I am Robert and I am bright that's why I love life.
Seems like Y E S T E R D A Y
(Kahapon ba ‘yun?)
Seems like yesterday I’m on the edge of giving up;
Couldn’t cope up, wanting my world to stop.
But now that I’m about to finish the very last lap—
Who says accounting is HARD?
Look at me, I just survived!!!
Congratulations!!!
Sa hinaba-haba man daw ng mga gabing wala kayong tulog at pahinga, babad sa kasasagot ng mga takda, darating din ang araw na kayo’y tutuntong sa entablado at magagawaran ng diploma.
Magaling! Mahusay! Nakaka-inspire!!!
Atin mang aminin o hindi, BSA ang isa sa mga pinakamahirap na tapusing kurso. Nariyan ang mga quizzes na pamatay at mga exams na gumugulo ng ating diwa (nakakaloka). Nariyan din ang FACEBOOK na nakikihati sa oras natin sa pag-aaral (tag dito, comment diyan). Subalit nariyan naman ang ating mga kaklase at kaibigan na kakopyahan (sige. ka-effort na lang para `di halata). Nariyan din ang mga ‘reviewer books’ na nagpapadali ng buhay (minsan… pero kadalasan). Lalong-lalo na ang ating mga CPA Profs at si Dean na laging gumagabay (Mga nagbibigay inspirasyon sa buhay, tama naman diba? Ba’t parang kumokontra ka?)
Ngayon nga’y kayo ay magtatapos na. Nararapat lang na kayo’y hangaan at palakpakan. Inyo nang nalampasan ang mga nagbabagang daan at natawid niyo ito ng matagumpay. Kung saan man kayo tutungo pagkatapos nito, lalo pa sana ninyong pagbutihan!
… the PRAYER
(overused but proven powerful)
MONDAY
Lord, sana po pasado ako;
sana po wala akong bagsak.
TUESDAY
Lord, sana po pasado ako;
sana po wala akong bagsak.
WEDNESDAY
Lord, sana po pasado ako;
sana po wala akong bagsak.
THURSDAY
Lord, sana po pasado ako;
sana po wala akong bagsak.
FRIDAY
Repeat prayer for MONDAY
SATURDAY
Repeat prayer for TUESDAY
SUNDAY
Repeat prayer for TUESDAY
… at pumasa nga kayo. Pinakinggan ng Diyos ang inyong panalangin (ang redundant ninyong panalangin). Naipasa ninyo ang lahat ng subject sa Accounting .
Sa simula, nang ang bawat bagay sa buhay ng isang accountancy student ay bago sa inyong mga mata, takot at pangamba ang inyong nadama. Ang tanong ninyo sa sarili, “Papasa kaya ako?” At `yun nga ang naging mitsa ng pagdarasal niyo gabi-gabi ng “Lord, sana po pasado ako; sana po wala akong bagsak. AMEN.”
MAHIRAP. MADUGO.
Iyan ang mga salitang madalas ninyong sambitin noong kasalukuyan ninyong kinukuha ang accounting. May mangilan-ngilan din naman ang nagsabing ayos LANG. Pero alam ko, sa luob-loob ninyo ay mga pasakit na dulot ng accounting sa buhay ninyo. Subalit alam ko rin ang labis na kagalakan at kasiyahang yumayakap sa puso ninyo tuwing nalalagpasan ang mga hamon nito.
Nagawa ninyong lampasan ang bawat hamon ng accounting. Kinaya ninyong talunin ang espadang bumigo sa dati ninyong mga kaklase nang kanilang nilisan ang kolehiyo ng palatuusan. Datapwat hindi ito ang huling hamon sa inyong buhay, nais kong sabihin sa inyo kung gaano kayo kahusay. Mahusay kayo! Hindi dahil natapos ninyo ang kursong kinatatakutan ng karamihan kundi dahil sa hindi ninyo inatrasan ang kursong inatrasan ng iba. (ang galing-galing niyo nga eh!!!)
~~~~~~~~~~
“One, two, three … (smile) … CLICK!!!”
Sabi ng photographer nung kinunan kayo ng graduation picture.
“Tan-tan ta-na-na-nan-ta-nan ta-na-nan-ta-nan ta-na-nan ta-na-nan…” Tunog ng sound sytem nung kayo’y nagpapractice para sa seremonya (ng kasal) ng pagtatapos.
“CLAP-CLAP-CLAP”, sabi ng mga kaibigan ninyo.
“CONGRATS mga accounting monsters”, sabi naming lahat na nag-aaral pa. (sana di ninyo muna kami iniwan. we want you to stay!!! JOKE. alis na, dali!!!)
Anong itutugon niyo?
THANK YOU??? ‘Thank you lang? Heh. May bayad `yun!!!
Dapat invited kaming lahat sa bonggang selebrasyon!!!!
(c) Karyl Ann Juan Aquino | Robert Jhon Castro Salazar
(The letter that has been given to the graduates of University of La Salette College of Accountancy during the Send-Off Party last March 2011. Hahaha. Ngayon ko lang nai-post.)
May 4, 2012 - What a night! This is crazy! Hahaha. Wet and wild! Yung feeling na hindi na nakaapak yung paa mo sa ground (take the literal meaning a). Haha. Sabog! Yung mga tao sa likod at right side ko, kung makadagan sa akin, napapatalon ako at sumasabit sa ere. Pawis-pawis! At least, the momentous ‘FAN’ny experiences worth the sweat. I’ve enjoyed the crowd, the company and the artist.
Naalala ko tuloy yung JuliElmo moment ko sa Manila kung saan nanood ako ng mag-isa. I hope I can watch their movie “Just One Summer” one of these coming days when it will be shown in theaters nationwide.
Going back to Sam Concepcion experience, actually, I am not that super fan of Sam but I do admire his personality because he is a good model to the youth. I like the way he sings and dances and when I’ve learned how fans pair him with my showbiz crush, Julie Anne, made me admire him more (Kahit pa selos ako. Hahaha.)
This experience is epic. I can never forget how we rocked and rolled. Thanks to Rochelle G. Mendoza and Ate Jas. Pagod man ako mula May 4 ng gabi hanggang May 5 ng umaga - Mula sa Muziklaband hanggang sa parada, sa pagsama kay Rochelle sa paghalik at pagyakap kay Sam, sa pagpapapirma ng mga naipon niyang magazines, sa pagpapapicture kasama siya, sa pagsunod sa float nila… MASAYA ako!!!
“In the beginning, God created the sun, the moon, the stars, and everything else around us. He saw that all things are bright and beautiful. So He declared the seventh day as a day of rest. But then someone named Luca Pacioli created ACCOUNTING, and from then on, we NEVER rested.” - James Christopher Domingo
IBIG SABIHIN, MAHIRAP MAGHANAP NG PAGKAKATAON PARA MAGPAHINGA!
Sa linyang ito, naramdaman ko na hindi lang ako ang nahihirapan sa kurso ko. Sa katunayan, marami talaga kaming nahihirapan sa kursong BSA. Pero kahit pa hirap na hirap na ang bawat isa, ay patuloy pa rin ang pakikibaka (wow, anlalim) para makamit ang inaasam na tagumpay.
Naaalala ko nung 1st Year ako, nagset ako ng standard na dapat ay makamit ko. Pero first week pa lang, bigo na ako.
Biruin mo, first week pa lang ng first sem ng first year… WALA PANG ACCOUNTING, bigo na. Lost! Wala… Talo ako.
Naalala ko yung College Algebra ko, patawarin! Fist time ko ata nagkagrade ng ganun sa Mathematics. Nakakahiya sa Mathematics Teacher ko nung high school. Tapos, yung NatSc001 ko pa! Bigla na lang din ako natulala nung kinamusta ako ng Physics Teacher ko nung 4th Year HS tungkol sa grade ko! Sabi ko na lang, “Okay lang Sir (sabay ngiti para di halatang namumulubi ang grade ko).”
Wala akong magagawa, ginusto ko ang kursong ito. Kahit marami na akong narinig na ito raw ang pinakamahirap na kurso e ginusto ko pa rin. Siguro KASI, I want difficult. I want difficult… but do I love to face difficult situations? … (napa-english sabay THINK, THINK, THINK).
Hahaha. Uy, di ako nagrereklamo. Actually, gustong-gusto ko naman talaga ang kurso ko lalo na’t may mga regional conventions at nakikita ko yung crush ko! HAHAHA!!! Uyyy.. di naman sa puro crush at crush na lang iniisip ko. (Let me defend myself) Masyado lang akong stress sa school kaya gusto ko rin naman makakita ng magandang tanawin. (Hahaha) Part ng pagiging BSA student yung pagdalo sa mga conventions at sa mga events na ito, makakakita ka ng taong magpapatigil sa pag-ikot ng mundo mo. (Oh my predetermined overhead rate… Hahaha. Ganyan ang BSA student kapag nagugulat, imbes na magmura, mga accounting terms ang ginagamit na expression.) Oh ang TGAS! Ikaw ha, huwag mo ako gulatin.
Actually, 4th year na ako ngayon at patapos na rin ang sem… At sa pagtatapos ng sem na ito, gusto kong sabihin na marami akong natutunan. Mahirap, madugo, nakakapagod pero masarap. Huy, ano iniisip mo? (Tawa!!!)
Yang larawang yan, huwag niyo na lang pansinin. Patunay yan ng aking pagkabaliw… Pagkabaliw sayo! Hahaha. Ooops, pagkabaliw sayo Accounting.
Minsan e OA din talaga ang mga BSA students e. Pag walang klase tuwang tuwa, pag may klase naiinis. Tapos kapag hindi pinasukan ng professors, naiinis din, e diba masaya nga? Ibig sabihin nun e walang klase?
Hahaha. Kung makareact naman ako parang di ako nagrereklamo. Anyway, let me defend the side of the students. Kaya po kami nagrereact ng ganun dahil secret.
Haha. Ang haba haba ng sinasabi ko rito di ko naisip kung may magbabasa nga ba ng sinulat kong ito o wala. A basta, yun. Period. Kung ngayon ako si Rob Pagod, bukas ako na ang batang manunuos.
Try to sink in the deepest place on earth and you will see how wonderful our world is. Likewise, try to go down from wherever you are and you will find true and beautiful people around you. As the moon that humbly rests in its nest above, be humble as you lay down on your bed at night. And in the morning when the sun shines and gives light to all, be like a rainbow that gives color to the life of every person.
Like an eagle that soars solely in the sky, I want to fly with my wings alone in the air. I want to spend precious moments with myself because I believe that to appreciate others, I need to know my personality first.
If I am alone that’s because it is my choice. I’m not saying I don’t need people around me and I’m not saying I don’t trust them. As long as I can, I will trust people.
I have friends there to lean on in times of trouble yet I don’t know if all of them are true to me. So I am living life carefully. Making decisions takes time, choosing what words to say is a big issue. Every little thing in you must be nice in their eyes even if you are not comfortable with what you do.
That’s what I hate most! Doing things you never wanted. So as long as I have the freedom to do what I want, I will. Choosing to be alone is my choice because when I’m alone, no one will dare to stop me.
Leaves will fall on the ground but time will come and the new season will bring them back. I might have fallen for countless times in my life but I have risen upon my downfalls.
As long as there is breath in me, I know I can succeed. And if I’m going to fall once again, I will fall as a seed that grows back to fight.
Like a tree, I started from being a small creature. I am tested by experiences and I remained standing on the ground. Like a tree, I am going to die. But dying doesn’t mean ending. Because like a tree that gives seedlings, I will soon leave with a legacy that will live eternally.
For now, I will forget the happenings of the day that has gone and face the next day with confidence that this is the start of the best days of my life.
I AM ONE OF THE TOP 100!!! Yahoo.
I am the captain of my own ship and my future is in my hands. I’ll be what you want me to be, I’ll be what I wanted to be.
9 Reasons to apply for Asset Twenty-Eleven. See Reason No. 8! Napanaginipan ko kagabi kaya di nakatulog. Hahaha. Pwede!!!
WOWOWOWOWOW!!! Tara ulit sa Alibagu! Miss na miss lang ang High School kaya trip magpost ng old photos!
SEE!!! Kita niyo naman High School pa lang nagtututor na. HAHAHA!!!
SWEET!
Search for TEN OUTSTANDING BOY SCOUTS OF THE PHILIPPINES.
AUGUST 2007
